ارباب زمستان

 ره ماتم سرای ما ندانم از که می پرسد؟

زمستانی که نشناسد در دولت سرایان را

به دوش از برف بالاپوشِ خز ، ارباب می آید

که لرزاند تن عریان بی برگ و نوایان را

به کاخ ظلم باران هم که آید سر فرود آرد

ولیکن خانه بر سر کوفتن داند گدایان را

طبیب بی مروت کی به بالین فقیر آید؟

که کس در بند درمان نیست درد بی دوایان را

به تلخی جان سپردن در صفای اشک خود بهتر

که حاجت بردن ای آزاده مرد ، این بی صفایان را

به هر کس مشکلی بردیم و از کس مشکلی نگشود

کجا بستند یا رب دست آن مشکل گشایان را؟

نقاب آشنا بستند کز بیگانگان رستیم

چو بازی ختم شد بیگانه دیدیم آشنایان را

به هر فرمان آتش عالمی در خاک و خون غلطید

خدا ویران گذارد کاخ این فرمانروایان را

به کام محتکر روزیّ مردم دیدم وگفتم

که روزی سفره خواهدشد شکم این اژدهایان را

به عزّت چون نبخشیدی به ذلّت می ستانندت

چرا عاقل نیندیشد هم از آغاز ، پایان را

حریفی با تمسخر گفت : زاری شهریارا بس

که میگیرند در شهر و دیار ما گدایان را

/ 20 نظر / 19 بازدید
نمایش نظرات قبلی
khodai

سلام.... محفل آریاییتان طلایی ، دلهایتان دریایی ، شادیهایتان یلدایی ، پیشاپیش مبارک باد این شب اهورایی روی گل شما به سرخی انار...دوست عزیز و استاد گرامی یلدا پیشاپیش مبارک باشه...ارزوی طول عمر همراه با سلامتی براتون ارزومندم[گل]

پیشدار

گــذشـت پــائــیـز آمـــد فـصــل سرمـــا ســـر آغـــازش شـــب زیـبـــای یـلــــدا چــه شـبـهـای درازی دارد ایــن فصـل یــقیــن زلـــف سیـاه گـیســـوی یـلــــدا در ایـــن فـصــل زمستــان یـکدلـی بـه محـــبــت دوسـتــی سـیــمــای یـلـــدا شــب یـلـــــدا عـجــب نیــکــو فـتــــاده بـــه مــاه دی کـــه آیـــد بـــــوی یـلـــدا در ایــــام گــذشتــه کـــرسی عـــشـق بـپــــا بـــــود از شــــب والای یـلـــدا بـــه روی کــرسـی و سیـنـی فــراوان عـیـان بــود از صفــا صد خـوی یـلـــدا لـحــاف و مـنــقـل و آتــش بــه خـانــه نــشسـتـه دور هـــم هــمســوی یـلـــدا ز بــــرف و داسـتـــان راه مــــانــده سـخـنـها رفـتــــه از سرمــای یـلـــدا ز سنـجــد آش کـشـک و قـصه گـفـتـن بـسـی دریــــــای قــصـه پــــای یـلـــدا ز نـــو رسمـی بـپـــا از بـهــــر فــــردا صـفــــا و خـرمـــــی فـــردای یـلـــدا مبــارک بـــاد فـصـل بـــرف و بــاران بـــه یٌــمـن نــعـمـت دیـمــــــای یـلـــدا مقــدم شکـــر ایـــزد کــن بــه عــالــم ز حـــاصـل پـــر ثـمــــر دارای یـلـــدا سلام ای فـصل سرد و برف و بــاران خـــوش آمــد گـویـمـت فصل

پیشدار

گــذشـت پــائــیـز آمـــد فـصــل سرمـــا ســـر آغـــازش شـــب زیـبـــای یـلــــدا چــه شـبـهـای درازی دارد ایــن فصـل یــقیــن زلـــف سیـاه گـیســـوی یـلــــدا در ایـــن فـصــل زمستــان یـکدلـی بـه محـــبــت دوسـتــی سـیــمــای یـلـــدا شــب یـلـــــدا عـجــب نیــکــو فـتــــاده بـــه مــاه دی کـــه آیـــد بـــــوی یـلـــدا در ایــــام گــذشتــه کـــرسی عـــشـق بـپــــا بـــــود از شــــب والای یـلـــدا بـــه روی کــرسـی و سیـنـی فــراوان عـیـان بــود از صفــا صد خـوی یـلـــدا لـحــاف و مـنــقـل و آتــش بــه خـانــه نــشسـتـه دور هـــم هــمســوی یـلـــدا ز بــــرف و داسـتـــان راه مــــانــده سـخـنـها رفـتــــه از سرمــای یـلـــدا ز سنـجــد آش کـشـک و قـصه گـفـتـن بـسـی دریــــــای قــصـه پــــای یـلـــدا ز نـــو رسمـی بـپـــا از بـهــــر فــــردا صـفــــا و خـرمـــــی فـــردای یـلـــدا مبــارک بـــاد فـصـل بـــرف و بــاران بـــه یٌــمـن نــعـمـت دیـمــــــای یـلـــدا مقــدم شکـــر ایـــزد کــن بــه عــالــم ز حـــاصـل پـــر ثـمــــر دارای یـلـــدا سلام ای فـصل سرد و برف و بــاران خـــوش آمــد گـویـمـت فصل

شادی

پاییز گئدیر ، سونرا بوران قار گلیر ، سوفرالارا حالوا ، قارپیز ، نار گلیر ، چیلله گئجه ائل اوبانی شاد ائدیب ، بیزیم یوردا ائله بیل باهار گلیر ... چیلله گئجه نیز قوتلو اولسون.[گل]

چیچک

شب جمشید و جامش شب حافظ و سعدی شب پارسی و مادی شب اخر اذر شب پاک و منور شب ارش و آتش شب مهر و سیاوش شب پاک اهوراست شب مژده و یلداست یلداتان به نیکی [گل][گل][گل][گل][گل][گل]

چیچک

شب جمشید و جامش شب حافظ و سعدی شب پارسی و مادی شب اخر اذر شب پاک و منور شب ارش و آتش شب مهر و سیاوش شب پاک اهوراست شب مژده و یلداست یلداتان به نیکی [گل][گل][گل][گل][گل][گل]

پیشدار

ملاصدرا می گوید: خداوند بی نهایت است و لامکان و بی زمان اما به قدر فهم تو کوچک می شود و به قدر نیاز تو فرود می آید و به قدر آرزوی تو گسترده می شود و به قدر ایمان تو کارگشا می شود یتیمان را پدر می شود و مادر محتاجان برادری را برادر می شود عقیمان را طفل می شود ناامیدان را امید می شود گمگشتگان را راه می شود در تاریکی ماندگان را نور می شود رزمندگان را شمشیر می شود پیران را عصا می شود محتاجان به عشق را عشق می شود خداوند همه چیز می شود همه کس را... به شرط اعتقاد به شرط پاکی دل به شرط طهارت روح به شرط پرهیز از معامله با ابلیس بشویید قلب هایتان را از هر احساس ناروا و مغزهایتان را از هر اندیشه خلاف و زبان هایتان را از هر گفتار ناپاک و دست هایتان را از هر آلودگی در بازار و بپرهیزید از ناجوانمردی ها، ناراستی ها، نامردمی ها... چنین کنید تا ببینید چگونه بر سفره شما با کاسه ای خوراک و تکه ای نان می نشیند در دکان شما کفه های ترازویتان را میزان می کند و در کوچه های خلوت شب با شما آواز می خواند /مگر از زندگی چه می خواهید که در خدایی خدا یافت نمیشود؟؟؟ که به شیطان پناه میبرید؟ که در عشق یافت نمی شود که به نفرت پناه می برید؟ که

سرِّ عشق

رمضان ماه عبادت فرصت بنده شدن رمضان شوق اطاعت از گنه کنده شدن رمضان بهار روح و به خدا پیوستن رمضان شوکت زیبایی و زیبنده شدن . . . فرا رسیدن ماه رمضان بر شما مبارک