آنا یوردوم قلتوق
نویسنده: قلتوقی - ٥ آبان ۱۳٩۳

سویو  لِه لتمییه گین:

آشاغی باشدا دئمه ، بیر گویرچین سو ایچیر،

یا اوزاق بیر مئشه ده ، قانادین سئرچه یویور،

یا یاخین بیر کتده ، ایندی بیر کوزه دولور ،


سویو  لِه لتمییه گین:

آخاجاق بلکه بو سو ، چنارین آلتیندان ،

یوواجاق بلکه اوره ک  آغریسینی،

بلکه بیر یوخسول الی ،

باتیریپدیر سویا بیرپارچا قورموش چوره گی ،

بولاغین اوسته گوزه ل  قیز گلدی .

سویو  لِه لتمییه گین:

گویچگ اووز بیر داها گویچکلشدی ،

دادلی دیر گورنه  بو سو !

دورو دور گورنه بو چای !

یوخاری کتلی لرین ، اوره گی چوخ یوخادیر

جوشار اولسون سولاری ، مال لاری سوت وئرن اولسون !

کتلرین گورمه میشم ،

اونلار اکدیک لری هر بیر چپرین آلتیندا ،

تانری نین ردّی دوشوب،

گئجه لر ،

سوز دوزگاهینی آی اوردا ایشقلاندیراجاق

یوخاری کتده دیمک ، چینه لر آلچاقدیر

اورداکی اینسانلار،

آنلاییرلار که قیزیل لاله نئجه بیر گولدور،

شبهه سیز اوردا بوتون گوی ، گوی دور،

گوللرین آچماغینی اوردا هرکیمسه بیلیر،

نئجه کند اولمالیدیر؟

باغچاسی موسیقی دن دوپ دولو اولسون ،

سو باشیندا یاشایانلار ، سویو چوخ یاخچی تانییلّار،

سویو  لِه لتمه دی   اونلار، بیزده :

سویو  لِه لتمییه گین.

×××××××××××××××××××

آب را گِل نکنیم

در فرودست انگار، کفتری می‌خورد آب.

یا که در بیشه دور، سیره‌یی پر می‌شوید.

یا در آبادی، کوزه‌یی پر می‌گردد.

آب را گل نکنیم:

شاید این آب روان، می‌رود پای سپیداری، تا فرو شوید اندوه دلی.

دست درویشی شاید، نان خشکیده فرو برده در آب.

زن زیبایی آمد لب رود،

آب را گل نکنیم:

روی زیبا دو برابر شده است.

چه گوارا این آب!

چه زلال این رود!

مردم بالادست، چه صفایی دارند!

چشمه‌هاشان جوشان، گاوهاشان شیرافشان باد!

من ندیدم دهشان،

بی‌گمان پای چپرهاشان جا پای خداست.

ماهتاب آن‌جا، می‌کند روشن پهنای کلام.

بی‌گمان در ده بالادست، چینه‌ها کوتاه است.

مردمش می‌دانند، که شقایق چه گلی است.

بی‌گمان آن‌جا آبی، آبی است.

غنچه‌یی می‌شکفد، اهل ده باخبرند.

چه دهی باید باشد!

کوچه باغش پر موسیقی باد!

مردمان سر رود، آب را می‌فهمند.

گل نکردندش، ما نیز

آب را گل نکنیم.

قلتوقی
یک استکان چای داغ مهمان منی ....چای رفاقت ما همیشه تازه دم است.
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :