روز پنج شنبه اول خرداد 1393 ، روزی بود که بالاخره بعد از حدود 30 سال !!! این توفیق نصیبم شد که به اتفاق دوستان جوان و گرامی به زیارت کوه زیبا و دوست داشتنی " علی قیه سی " نایل گردم

همان کوه بود با همان صلابت و استواری همیشگی اش  و با همان مهربانی و محبت مثال زدنی اش و با همان آغوش باز و گرمش که منتظر پذیرایی از دوستدارانش می باشد قدیم و جدید و غریبه و آشنا فرقی برایش ندارد او فقط  خریدار همت و علاقه زائرانش می باشد و در مقابل به عظمت یک کوه عظیم و استوار ، زیبایی و طراوت و شادابی و سلامتی به پایت می ریزد وبا صدای بی صدای خود ، آنچنان شعروآهنگی برایت می نوازد که تمام مشکلات روزمره زندگی ، ازصفحه ذهنت پاک میگردد و شاید اغراق باشد که بگویم به خاطر محوشدن در عظمت و سکوت خوش نوای او ، خودت را نیز فراموش میکنی .


 و اما یک پیشنهاد و یا یک تقاضای دوستانه از اعضای محترم شورای اسلامی قلتوق :

دوستان بزرگوار ، حال که در این دوران پر از بیماری و افسردگی و اعتیاد ، این نعمت عظیم در اختیار اهالی قرار گرفته و همانطور که دیدم و شنیدم اهالی باصفای قلتوق  و روستاهای اطراف (گوگجه قیا ، قراگوزلو ، قوزلو ،دهشیر و.....)، هر هفته ، این مکان زیبا و سالم را برای گذراندن تعطیلات آخر هفته و تفریح و انجام ورزش انتخاب می نمایند که برای این عمل نیکو و پسندیده باید خداوند بزرگ را شاکربود و اگر توانی درخود می بینیم  می بایست برای تشویق و کمک به سایرین نیز اقداماتی انجام داد و آن تلاش و پیگیری برای بهینه سازی مسیر جاده ازقلتوق تا پای کوه وایجاد محل گردشگری واستراحت با حداقل امکانات و  سرویس بهداشتی در دامنه این کوه عظیم می باشد تا اولا همه اهالی مخصوصا زنان و مردان کهنسال نیز که اگر توانایی بالا رفتن از آنجا را نداشته باشند  بتوانند به راحتی و با  وسیله نقلیه به پای کوه بروند و در دامنه آن ، یک روز شاد و آرامی را سپری نمایند و جوانان و کودکانشان در پهنه عظیم این ورزشگاه سالم به تفریح و ورزش بپردازتد به امید روزی که این منطقه به یک محل گردشگری بزرگ در منطقه تبدیل گردد 

البته چنانچه تصاویر بسیار با کیفیتی که آن روز توسط "پیشدار" عزیز گرفته شده به دستم برسد حتما در معرض دید قرار خواهم داد

چیدن مرزه کوهی در علی قیه سی :