آنا یوردوم قلتوق
نویسنده: قلتوقی - ٩ آبان ۱۳٩۱

 دانلود فایل صوتی این شعر

ای ســاربان آهــسـتـه گـئـت   ،  آرام جـانـیم دیر گـئـدن

آلمیش چکیـر یـار کـؤنـلـومـو   ،   کـؤنلو آلانیم دیرگـئـدن

 


هیجران عــذابی بیر طــرف  ، بیر یاندان آغـری خسته لیک

ســانکی سوموکده سانجیلان  ،   سانجـار تیکانیم دیر گئدن

جهد ائتدیم هیجـران یـاره سـیـن ، گیزلندیـرم افسـون ایلـه

گؤردوم دا اولماز گیزله لی   ،  کؤکسومده قانیم دیر گـئـدن

سـاخــلا یــورولــدو کـاروان ،   ائـتمـه جـفـا ای سـاروان

او سرو بـوی یـار عـشـقـیـنـه ، گویی روانـیـم دیـر گـئـدن

تک لیک آغین دادماقدا من   ،   وزموش اَتَک مندن گئدیر

سـورمـا داهـا منـدن نیـشـان ، دئلـدن نیشانیم دیر گـئـدن

مندن دؤنوب سرکش یاریم   ،   ناخوش اونون عشقینده من

اولموش اوجاق اودلان دولو   ،   باشدان دوخانیم دیر گئـدن

سایسیـز بئدادی لــه اونـون ، اولمـوشسـادا  ایلقــاری بوش

کـؤنـلـومـده وار یـادی یئنه   ،   یا دیلده سانیم دیر گـئـدن

اگلش گؤزوم اوستـه  قایـیـت  ،   ای کؤنلوم آلمیش نازنین

یئردن قوپان شیـوه ن سسـیـم ، گـؤیلـرده بانیم دیر گئدن

یـاتمام گئجه صبحه کیـمـی ، آلـمام اؤیود بیر کیمسـه دن

نـه قـاصـیـدم یـولـدا گـئـدن ، الدن عـئـنانیم دیـر گئدن

بیر ایسته دیم زار آغـلایام ، زیغــدا چؤکوب قالسین ده وه

دیل یوخدو گؤردوم آغـلایام ، دیلدن بـیانیم دیـر گـئـدن

یار وصلینه صبـر ائـیـلـه مک ، هم ده قـایـیـتـماق یاردان

نئیلیم ایشیــم اولماز سادا ، ایشـدن هــر آنیم دیر گئدن

جانین بدن دن چیخماغا ، سؤزجورله یـیـر هر بـیر گه لن

گؤزلرده راز اولموش عیان ، جیسمیـنده جانیم دیر گـئدن

لاییق دئییل کـی «سعدی» یـه ، ای بی وفا ائدمک فغان

یوخ طاقتیم هئـچ جـوورونـا ، ایـشدن فـغانیم دیر گئدن

از : ماموردی سامانی(ایمان)

 

ای ساربان  آهسته ران  کآرام  جانم  می‌رود

وآن دل که  با خود داشتم  با دلستانم  می‌رود

من مانده‌ام مهجور از او بیچاره و رنجور  از او

گویی که نیشی دور از او در استخوانم می‌رود

گفتم به نیرنگ و فسون پنهان کنم ریش درون

پنهان  نمی‌ماند که خون  بر آستانم  می‌رود

محمل بدار ای ساروان تندی مکن  با کاروان

کز عشق آن سرو روان گویی  روانم می‌رود

او می‌رود دامن کشان من زهر تنهایی چشان

دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود

برگشت یار سرکشم  بگذاشت عیش سرخوشم

چون مجمری پرآتشم  کز سر دخانم می‌رود

با آن  همه  بیداد او  وین  عهد بی‌بنیاد  او

در  سینه دارم  یاد  او  یا  بر زبانم  می‌رود

بازآی و بر چشمم نشین  ای  دلستان نازنین

کآشوب و فریاد   از زمین  بر آسمانم می‌رود

شب تا سحر می‌نغنوم  و اندرز کس می‌نشنوم

وین ره نه قاصد می‌روم کز کف عنانم می‌رود

گفتم بگریم تا ابل  چون  خر فروماند  به گل

وین نیز نتوانم  که دل  با  کاروانم  می‌رود

صبر از وصال یار من  برگشتن  از دلدار من

گر چه نباشد کار من هم کار از آنم می‌رود

در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن

من  خود به چشم خویشتن دیدم که  جانم می‌رود

سعدی فغان از دست ما لایق نبود ای بی‌وفا

طاقت  نمیارم  جفا  کار  از  فغانم می‌رود

 

قلتوقی
یک استکان چای داغ مهمان منی ....چای رفاقت ما همیشه تازه دم است.
نویسندگان وبلاگ:
کدهای اضافی کاربر :